Atuty i zagrożenia przed walką o tytuł

Cztery dni dzielą Lecha Poznań od startu ostatniego etapu w sezonie 2025/2026 składającego się z 8 meczów od 4 kwietnia do 23 maja. Przed decydującą walką o tytuł Mistrza Polski mamy wiele atutów i kilka mankamentów, które mogą pokrzyżować plany całemu klubowi.

Lech Poznań po 22. kolejce pierwszy raz w sezonie 2025/2026 znalazł się na ligowym podium, po 26. kolejce pierwszy raz od 24 maja 2025 roku został liderem Ekstraklasy. Dziś Kolejorz to faworyt do zdobycia tytułu Mistrza Polski według kibiców różnych klubów, futbolowych ekspertów czy bukmacherów (średni kurs to tylko 1.60). Przed ostatnim etapem rozgrywek postanowiliśmy wyszczególnić 4 największe atuty w walce o obronę tytułu Mistrza Polski i dla równowagi 4 zagrożenia mogące popsuć plany całego Kolejorza. Widzicie inne atuty czy zagrożenia? Piszcie!

BEZPOŚREDNI MECZ Z JAGIELLONIĄ
—
Za 4 dni 4 kwietnia czeka nas mecz za tzw. „6 punktów”, którego nie trzeba wygrać za wszelką cenę. To Jagiellonia koniecznie musi zwyciężyć, jeśli chce nas szybko dogonić, Lech może zremisować i tym samym nawet przez stratę 2 oczek zwiększyć swoje szanse na tytuł. Oczywiście w Białymstoku nie można grać remis, w razie wygranej Lech Poznań miałby już 6 punktów przewagi nad Białostoczanami + lepszy bilans w dwumeczu wjeżdżając dzięki temu na autostradę. W przypadku wygranej w Wielką Sobotę ekipa Kolejorza w ostatnich 7 kolejkach mogłaby potknąć się co najmniej 2 razy bez poważnych konsekwencji.

WIELE CZASU NA TRENING
—
Lech Poznań od 4 kwietnia do 23 maja będzie rywalizował wyłącznie w weekendy rozgrywając 4 mecze u siebie i 4 spotkania na wyjeździe. Niels Frederiksen często narzekał na brak czasu na trening, teraz będzie miał go mnóstwo. Przed Kolejorzem wiele spokojnych dni, zajęcia w dobrej temperaturze, na dobrej murawie boisk treningowych, zespół będzie miał czas na szlifowanie wszystkich elementów. Teoretycznie teraz powinniśmy być jeszcze mocniejsi.

SIŁA NA PAPIERZE
—
Na papierze Lech Poznań ma najsilniejszą kadrę w lidze, mocniejszą od Jagiellonii Białystok polegającej głównie na 36-letnim Jesusie Imazie i Afimico Pululu szykującym się do odejścia. Kolejorz do końca rozgrywek 2025/2026 jeszcze się potknie, ale nasz najgroźniejszy przeciwnik tak samo. Wielu kibiców czy ekspertów futbolowych stawia na tytuł dla Lecha Poznań m.in. dzięki sile drużyny, w której nie brakuje indywidualności potrafiących grać w piłkę. Ali Gholizadeh, Mikael Ishak, Patrik Walemark, Leo Bengtsson czy Luis Palma mają wystarczające umiejętności, by w pojedynkę rozstrzygnąć niektóre mecze.

GRA NA WYJAZDACH
—
Lech Poznań u siebie nie zachwyca, ma bilans ligowego średniaka, choć ostatni raz nie zdobył ligowej bramki przy Bułgarskiej ponad rok temu 14 lutego. Kolejorz to jednak lider Ekstraklasy i lider w tabeli wyjazdowej. Mistrzowie Polski podczas 14 wyjazdowych gier zdobyli 22 punkty notując bilans 6-4-3, gole: 17:14. Nie jest on może wybitny, ale na wyjazdach nikt nie punktuje lepiej od Lecha Poznań, który przy okazji stracił wraz z Jagiellonią Białystok najmniej bramek (po 14 goli).

KONTUZJE MOGĄCE WSZYSTKO ZNISZCZYĆ
—
Kadra Lecha Poznań jest silna, lecz źle skonstruowana. Mamy mocne skrzydła i boki obrony (jak na polską ligę), gorszy środek pola, gdzie Antoni Kozubal musiał zostać szóstką, a Pablo Rodriguez nie okazał się być dziesiątką, w tym następcą Afonso Sousy, tylko przyzwoitą ósemką. Sytuacja na środku obrony też jest niepewna, polegamy na 19-letnim Wojciechu Mońce muszącym grać cały czas, Antonio Milić już ma problemy i nie ma gwarancji, że nie wypadnie do końca sezonu chociaż raz. W drużynie Lecha Poznań są pozycje, na których brakuje rywalizacji, na których już teraz mamy braki. Gra Mateusza Skrzypczaka za Antonio Milicia czy nawet Yannicka Agnero za Mikaela Ishaka może mieć bolesne konsekwencje.

PRÓBA ZADOWOLENIA WSZYSTKICH
—
Mecze na jednym froncie w weekendy teoretycznie powinny pomóc Lechowi Poznań, jednak na to samo liczyła ostatnio Jagiellonia Białystok, która rywalizując raz w tygodniu niespodziewanie przestała notować dobre wyniki. Pytanie czy Niels Frederiksen przypadkiem nie zechce rotować, by zadowolić wszystkich piłkarzy z szerokiej kadry? Nie ma sensu choć raz wystawić Yannicka Agnero od początku, skoro Mikael Ishak nadal będzie skuteczny, nie ma sensu grać Mateuszem Skrzypczakiem, gdy zdrowy będzie Antonio Milicia czy nie ma sensu mieszać w środku pola bądź na prawym skrzydle. Zdrowy Ali Gholizadeh już każdy mecz do końca sezonu powinien zaczynać w wyjściowej jedenastce, nie ma sensu wystawianie za niego Taofeeka Ismaheela czy Patrika Walemarka. Wszystkie mecze powinni zaczynać zawodnicy będący w najwyższej formie.

RYWALE, KTÓRZY O COŚ GRAJĄ
—
Na papierze mamy łatwiejszy terminarz w ostatnich 8 kolejkach, niż rok temu, jednak to tylko papier. Jagiellonia gra z nami o tytuł, Pogoń, Legia, Arka czy Radomiak to ekipy bijące się obecnie o utrzymanie, a z takimi zespołami zawsze ciężko się gra. Z tego grona potrafiliśmy jesienią ograć tylko Radomiaka, z którym od jego powrotu do Ekstraklasy nie wygraliśmy na wyjeździe, dlatego trzeba być czujnym. Nikt nam nie odpuści, każdy przeciwnik będzie podwójnie zmotywowany.

04.04, Jagiellonia – Lech (20:15)
12.04, Lech – GKS (17:30)
18.04, Pogoń – Lech (20:15)
26.04, Lech – Legia (17:30)
02.05, Motor – Lech
09.05, Lech – Arka
16.05, Radomiak – Lech
23.05, Lech – Wisła

PRZYGOTOWANIE TAKTYCZNE
—
Nie ma żadnej gwarancji dostosowania stylu gry pod rywali czy grania w ostatnich 8 kolejkach typowo na wynik. Wielu kibiców nie ufa Nielsowi Frederiksenowi, który często wracał do mitycznego DNA, do mitycznej filozofii, która kończyła się głupimi stratami punktów. W końcówce sezonu każdy z rywali będzie czekał na kontry, na nasze błędy, na straty w środkowej strefie, może nisko bronić i zagrażać nam po fazach przejściowych. Lech Poznań taktycznie musi być gotowy na każdy mecz, w każdym spotkaniu najlepiej szybko strzelić gola na 1:0, by w ten sposób zmusić przeciwnika do bardziej otwartej gry.

Śmietnik Kibica – (komentuj nie na temat)

The post Atuty i zagrożenia przed walką o tytuł first appeared on KKSLECH.com.